ကောင်းကင်ဘုံသည် ကျွန်ုပ်တို့ သန္ဓေတည်နိုင်သည်ထက် ဝေးသောနေရာဖြစ်သည်။ 

“ကျမ်းစာလာသည်နှင့်အညီ၊ ဘုရားသခင်ကို ချစ်သော သူတို့အဘို့အလိုငှါ၊ ဘုရားသခင်ပြင်ဆင်တော် မူသော အရာတို့ကို လူမျက်စိဖြင့်မမြင်၊ နားဖြင့်မကြား၊ စိတ်နှလုံးဖြင့် မကြံစည်သေး” (ကောရိန္သု ဩဝါဒစာ ပဌမစောင်၂း၉)။

“ယခုတွင် ငါတို့သည် မှန်အားဖြင့် ရိပ်မိလျက်သာ နေကြ၏။ ထိုအခါမူကား၊ မျက်မှောက်ထင်ထင်မြင် ရကြလိမ့်မည်။ ယခုတွင် ငါအသိအမြင်မစုံလင်ဖြစ်၏။ ထိုအခါမူကား၊ သူတပါးသည် ငါ့ကို သိသကဲ့သို့ ငါသိ ရလိမ့်မည်” (ကောရိန္သု ဩဝါဒစာ ပဌမစောင် ၁၃း၁၂)။

ကောင်းကင်သည် ဘုန်းကြီး၍ အဆုံးမရှိသော သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့်တူ၏။ သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာက ကောင်းကင်ဘုံ၏အသေးစိတ်အချက်အားလုံးကို မဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အား သဘာဝနှင့်ပတ်သက်သော သဲလွန်စအချို့ကိုပေးသည်။ ၎င်းသည်-

၁။ဘုန်းကြီးသောနေရာ

“ထိုအခါ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် နေထွန်းလင်းသကဲ့သို့ မိမိတို့အဘ၏နိုင်ငံတော်၌ ထွန်းလင်းကြ လတံ့။ ကြားစရာနားရှိသောသူသည် မည်သည်ကားကြားပါစေ”(ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် ၁၃း၄၃)။

၂။အစဉ်အမြဲကိုးကွယ်ရာနေရာ

“ထိုနောက်မှ ကောင်းကင်ဘုံ၌ စည်းဝေးသော သူအများတို့၏ အသံကြီးကား၊ ဟာလေ လုယ၊ ငါတို့ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်တော်မူခြင်း ချမ်းသာ၊ ဘုန်းအသရေတန်ခိုးတော်ပေတည်း။ 

စီရင်တော်မူခြင်းအရာတို့သည် ဟုတ်မှန် ဖြောင့်မတ်ကြ၏။ မိမိမတရားသော မေထုန်အားဖြင့် မြေကြီးကို ပုပ်ပျက်စေသော ပြည်တန်ဆာကြီးကို စစ်ကြောစီရင်တော်မူပြီ။ ကိုယ်တော် ကျွန်တို့၏ အသွေး ကို သူ၏ လက်ဖြင့်သွန်းသော အပြစ်နှင့်အလျောက် ဒဏ်ပေးတော်မူပြီဟု ပြောဆိုကြသည်ကို ငါကြား၏။ 

တဖန်တုံ၊ ဟာလေလုယဟူ၍၎င်း၊ သူ၏ မီးခိုးသည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက် တက်သည်ဟူ၍၎င်း ပြောဆိုကြ၏။ 

အသက်ကြီးသူ နှစ်ဆယ်လေးပါးနှင့် သတ္တဝါ လေးပါးတို့သည် ပြင်ဝပ်၍၊ ပလ္လင်တော်ပေါ်မှာ ထိုင်တော် မူသော ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်လျက်၊ အာမင်၊ ဟာလေလုယဟု လျှောက်ဆိုကြ၏။

 
ပလ္လင်တော်ပေါ်က ထွက်သောအသံကား၊ ဘုရားသခင်၏ ကျွန်အပေါင်းတို့နှင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောသူ အကြီးအငယ်အပေါင်းတို့၊ ငါတို့ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကြလော့ဟု ဆိုသတည်း။ 

တဖန်တုံ၊ ဟာလေလုယ၊ အနန္တတန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ထာဝရအရှင်၊ ငါတို့ဘုရားသခင် သည် စိုးစံတော်မူ၏”(ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၉း၁-၆)။

“ထိုအခါ ငါကြည့်၍ ပလ္လင်တော်မှစသော သတ္တဝါတို့နှင့် အသက်ကြီးသူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကုဋေ သင်္ချေမကအတိုင်းမသိ များစွာသော ကောင်းကင်တမန် တို့၏ အသံကို ငါကြား၏။ ထိုသူတို့ကလည်း၊ အသေသတ်ခြင်းကိုခံခဲ့ပြီးသော သိုးသငယ်သည်၊ တန်ခိုး၊ စည်းစိမ်၊ ပညာ၊ အစွမ်း သတ္တိ၊ ဂုဏ်အသရေ၊ ဘုန်းအာနုဘော်၊ ကောင်းကြီး မင်္ဂလာကိုခံထိုက်တော်မူ၏ဟု ကြီးသောအသံနှင့် ပြောဆိုကြ၏”(ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၅း၁၁၊ ၁၂)။

၃။အဆုံးမရှိသောနေရာ

“ငါတို့ကို ကယ်တင်တော်မူသော အရှင်သခင် ယေရှုခရစ်၏ ထာဝရနိုင်ငံတော်ထဲသို့ ဝင်စားခြင်း အခွင့် ကို သင်တို့အားကြွယ်ဝစွာ ပေးသနားတော်မူလတံ့”(ရှင်ပေတရု ဩဝါဒစာ ဒုတိယစောင် ၁း၁၁)။

“ထိုအမွေတော်သည်ကား၊ နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ထင်ရှားစေခြင်းငှါ ပြင်ဆင်သော ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေမည်အကြောင်း၊”(ရှင်ပေတရု ဩဝါဒစာ ပဌမစောင် ၁း၄)။

၄။မကောင်းမှုကင်းသောအရပ်

“ညစ်ညူးသောအရာ၊ စက်ဆုပ်ဘွယ်သောအရာ၊ သစ္စာပျက်သောအရာ တစုံတခုမျှမဝင်ရဘဲ၊ သိုးသငယ်၏ အသက်စာစောင်၌ စာရင်းဝင်သော သူတို့သာလျှင် ဝင်ရ၏”(ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁း၂၇)။ 

“မတရားသော မေထုန်၌ မှီဝဲသောသူ၊ ညစ်ညူးစွာ ပြုသောသူ၊ ရုပ်တုကို ကိုင်ကွယ်သောသူဖြစ်သော လောဘလွန်ကျူးသောသူ တစုံတယောက်မျှ ခရစ်တော်နှင့် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံ၌ အမွေမခံရသည်ကို သင်တို့ သိကြ၏”(ဧဖက် ဩဝါဒစာ ၅း၅)။

ဗျာဒိတ်ကျမ်းက ကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်လာသော ယေရုရှလင်မြို့သစ်ကို ကင်းမဲ့သောနေရာအဖြစ် ဖော်ပြသည်မှာ–

(က) ထိုမြို့၌ညဉ့်မရှိရ (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၂း၅)

(ခ) ကျိန်ခြင်းဘေးတစုံတခုမျှမရှိ (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၂း၃)

(ဂ) ပင်ပန်းခြင်းလည်း မရှိရ (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁း၄)

(ဃ) စိက်မသာ ညည်းတွားခြင်း၊ အော်ဟစ်ခြင်း မရှိရ (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁း၄)

(င) နောက်တဖန် သေဘေး မရှိရ (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁း၄)

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်၏သဘာဝသည် ဘုရားသခင်၏သဘောသဘာဝမှ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသည် သူ၏မျက်မှောက်တော်ကို အပြည့်အဝထင်ရှားစေသောကြောင့်၊ ဘု​ရား​သ​ခင်​နှင့်​တူ​သည်​ကား၊ ဘုန်း​အ​သ​ရေ​နှင့်​ပြည့်​စုံ​သော အဆုံးမဲ့ သန့်​ရှင်း​ရာ​ဌာ​န​နှင့်​တူ​၏။